Političke partije i organizacije

Predmet Političke partije i organizacije obuhvata različite teorijske pristupe
i metode u izučavanju političkih partija i organizacija. Predmetom je predviđeno
izučavanje političkih partija, partijskih ideologija, političkih organizacija i interesnih
grupa, partijskih sistema i partija u procesima demokratske tranzicije. Sve ovo sa ciljem da
studenti steknu odgovarajuće teorijsko znanje o političkim partijama, jednom od
najupečatljivijih fenomena savremenog doba.

Po uspješnom završetku predmeta Političke partije i organizacije student stiče uvid
u teoriju o političkim partijama, partijskim sistemima i političko-partijskim
procesima u savremenom svijetu.

1. Nastanak i definicija partija
2. Funkcije partija, partijski sukobi i partijska saradnja
3. Partija kao sistem, interni akteri i procesi u partijama
4. Finansiranje partija, promjena partija i tipovi partija
5. Partije i ideologije
6. Grupe, interesi i pokreti
7. Ponavljanje gradiva iz prvog dijela (prvi kolokvijum)
8. Relevantne partije i brojčani kriterijum, Nekompetitivni i kompetitivni sistemi
9. Partijski sistem Velike Britanije i Sjeverne Irske (dvopartijski sistem evropskog tipa)
10. Partijski sistem Sjedinjenih Američkih Država i Ujedinjenog Kraljevstva Velike Britanije i Sjeverne Irske (dvopartijski sistem američkog i britanskog tipa)
11. Partijski sistemi Francuske, Njemačke i Španije (višepartijski sistemi evropskog tipa)
12. Partijski sistemi Belgije i Bosne i Hercegovine (višepartijski sistemi u podijeljenim društvima Evrope)
13. Političke partije i demokratska tranizicija u Evropi: Pristupi i obrasci
14. Političke partije i demokratska tranizicija u Evropi: Stvaranje političkih institucija
15. Ponavljanje gradiva iz drugog dijela (drugi kolokvijum)

1. Goati, Vladimir (2008) „Političke partije i partijski sistemi“, Fakultet političkih nauka, Podgorica (str: 21-289)

   (Original)

2. Hejvud, Endru (2004) „Politika“, Klio, Beograd (str: 82-131; 502-541)

   (Original)

3. Sartori, Đovani (2008) „Stranke i stranački sustavi“, Politička kultura, Zagreb (str: 107-211)

   (Original)

4. Vasović, Vučina (2007) „Savremene demokratije, I i II tom“, Službeni glasnik, Beograd (I tom, str: 373-402; 227-254; 525-547; 645-658) (II tom, str: 72-84; 223-239)

   (Original)

5. Kasapović, Mirjana (1996) „Demokratska tranzicija i političke stranke: razvoj političkih stranaka i stranačkih sustava u Istočnoj Evropi“, Fakultet političkih (str: 1-79)

   (Original)

Provjera znanja će da se vrši tokom semestra, u vidu predispitnih obaveza, kao i na kraju semestra, kroz usmeno ispitivanje u vrijeme ispitnih rokova. Predispitne obaveze se sastoje iz: dva kolokvijuma (po 20 bodova), jednog seminarskog rada na zadanu temu (5 bodova) i urednog i aktivnog pohađanja predmeta (5 bodova). Kroz predispitne obaveze student može da se osvoji najviše 50 bodova. Završni ispit se obavlja usmeno i na njemu se provjerava znanje iz cijelog gradiva. Na završnom ispitu je moguće ostvariti najviše 50 bodova. Konačna ocjena iz predmeta se izvodi sabiranjem uspjeha postignutog u okviru svih elemenata provjere znanja, odnosno sabiranjem bodova iz predispitnih obaveza (maksimalno 50) i bodova iz završnog ispita (maksimalno 50). Za uspješno ispunjenje predmetnih obaveza, odnosno za sticanje minimalne prolazne ocjene (6), student mora ukupno osvojiti najmanje 51 bod iz predispitnih i ispitnih obaveza na predmetu. Ocjena sedam (7) odražava uspjeh od 61 do 70 bodova, ocjena osam (8) od 71 do 80 bodova, ocjena devet (9) od 81 do 90 bodova, a ocjena deset (10) od 91 do 100 bodova.

Predviđeno je da se nastava izvodi kroz časove nastave i časove vježbi u skladu sa usvojenim akademskim kalendarom i rasporedom održavanja nastave i vježbi za aktuelni semestar u kojem se oni izvode.