Sistemi informisanja

Cilj izučavanja ovog predmeta jeste sticanje znanja o kvalitetu i strukturi aktivnog, institucionalnog i pasivnog, vaninstitucionalnog dela informaciono-komunikacionog sistema (IKS), kao i upoznavanje sa značenjem ovih pojmova u mediologiji i komunikologiji. Kao aktivni agensi IKS-a predstavljaju se država (kao izvor informisanja, kao regulator za sferu informisanja i medija i država kao subjekt u međunarodnom komuniciranju), potom političke partije (nastanak, aktivnosti, ciljevi, predizorno i izborno delovanje, spinovanje i politička komunikacija) i religijske organizacije kao aktivni činioci IKS koji mogu da utiču na obim i trajanje informacije. Pored toga, predmet obuhvata i nastavne celine koje se bave posledicama delovanja oglašivača, reklamne industrije i PR na medijsku produkciju i novinarsko polje delovanja (Pjer Burdije). Primajuća struktura IKS analizira se kao segment koji poseduje manju komunikacionu moć i koja predstavlja polje čovekovog izbora, odnosno pravo na učešće ili isključivanje iz procesa društvene i političke komunikacije. U okviru ove strukture razmatraju se tri vrste kolektiviteta koji se međusobno kvalitativno razlikuju: masa, publika i javnost.

Studenti će se upoznati sa širokim kontekstom savremenog tumačenja informacionih sistema kao "skupine" institucionilnih i vaninstiucionalnih delova društva. Upoznaće se sa nekim najvažnijim modelima društvenog komuniciranja, kako bi bolje razumeli strukturu i proces društvene komunikacije. Studentima će se dati na uvid savremena tumačenja države, političkih partija, religijskih organizacija, vlasnika kapitala i dr. i njihove uloge u medijskoj sferi. Izučavanjem ovih fenomena i njihovog međuodnosa sa medijima i javnošću, studenti će biti osposobljeni da u društvenoj stvarnosti prepoznaju neke važne pojave koje utiču na kvalitet javnog i masovnog informisanja; kao što su: spinovanja, manipulacija, propaganda, pritisak, „pobune mase“, fragmentirana javnosti, medijatizovana javnost, klijentelizm i drugo.

Teorijsko razmatranje pojma informacija i savremeni atributi informacije. Pretpostavke i nastanak informaciono-komunikacionog sistema (IKS). Sapirova podela. Kastelsova shvatanja fenomena dualnog grada. Definisanje pojma i predmet izučavanja IKS-a. Modeli IKS-og sistema. Determinante IKS-a. Država i mediji. Politčke partije i IKS. Religijske organizacije i IKS. Društvene grupe kao determinante IKS-a. Fenomen spin doktora i spinovanja. Vlasnici kapitala i oglašivači u IKS-u. Manjine i mediji, mediji manjina. Profesionalne grupe komunikatora. Masa, publika, javnost i IKS. Sajber prostor i javna sfera.

1. Miroljub Radojković / Branimir Stojković, (2004). „Informaciono-komunikacioni sistemi“. Beograd: Clio. Radojković, M./Stojković, B./ Vranješ, A. (2015). "Međunarodno komuniciranje u informacionom dobu". Beograd: Clio.

2. Ljubiša Despotović i Zoran Jevtović, (2019). „Geopolitika medija", Novi Sad. Dominik Mojsi, (2016). "Geopolitika televizijskih serija", Beograd: Cllio.Hans J. Nojbauer (2010). "Fama - istorija glasina". Beograd: Clio. Tjeri de Monbrijal (2006). "Delenje i sistem sveta". Beograd: Clio.

3. Luj Dolo (2000). "Individualna i masovna kultura". Beograd: Clio. Oliver Subotić, (2013). "Čovek i informacione tehnologije". Beograd: BERNAR.

Procenjivanje i ocenjivanje studentskog rada i znanja odvija se putem kolokvijuma (2), samostalnih studentskih radova i završnog, usmenog ispita. Pored sposobnosti da se reprodukuje sadržaj predmeta, posebno se proverava sposobnost analitičkog mišljenja i povezivanja ideja.

Predavanja ex cathedra, interaktivnost pojedinca, grupni radovi, vežbe, konsultacije, uključivanje u projektni rad (kad je to moguće).