Komunikološke teorije

Na ovom predmetu studenti se upoznaju sa najvažnijim pitanjima u savremenoj teoriji komuniciranja. Studenti razmatraju teoriju komuniciranja u svjetlu njenih osobina i metateorijskih dilema. Teorija se posmatra i izučava i kao polazište i kao ishodište naučno-istraživačkog rada. Studenti sistematizuju znanje u savremenoj teoriji komuniciranja istorijskom genezom i pregledom teorijskh pitanja i mogućih rješenja, odnosno opštih i posebnih teorija i pristupa. Rasprava uključuje i (ne)samjerljivost vladajućih ideja i paradigmi i alternativnih ideja i paradigmi u svjetlu različitog odnosa prema činjenicama, istraživanjima, znanju i saznanju.

Student(ica) treba da se upozna sa teorijom kao procesom (razvoja) naučnog (sa)znanja u komunikologiji, kao i sa najvažnijim aktuelnim temama i pitanjima u teoriji komuniciranja, odnosno da stekne temeljno razumijevanje teorije komuniciranja i sposobnost primjene teorije i istraživanja u društvenom komuniciranju.

1.Upoznavanje sa predmetom, temama, načinom izvođenja predmeta, obavezama na predmetu i načinom njihovog ispunjavanja
2.Uvod u teoriju: uvod u teoriju, naučni metod i naučno mišljenje i (sa)znanje; Teorija i komuniciranje i naučni pristupi
3.Filozofija i taksonomija teorije: filozofska pitanja u teoriji; mjerila za vrednovanje teorija; taksonomija teorije komuniciranja: dvije ili sedam škola u teoriji komuniciranja
4.Geneza komunikoloških teorija: razvoj teorije komuniciranja
5.Opšte teorije komuniciranja: uticaj teorije sistema i teorije informacija na teoriju komuniciranja
6.Normativna teorija: društvena uloga medija, teorije štampe, kritička teorija
7.Neposredno komuniciranje: teorije interpersonalnog komuniciranja; male grupe; retorička tradicija
8.Semiotika: teorije značenja u komunikologiji
9.Teorije „medija“: medijski uticaji; lingvistički i medijski determinizam; medijska teorija
10.Mediji i društvo: teorije medija i društva
11.Savremena kritička teorija i kulturološke studije: kritička teorija; kulturološke studije; teorije diskursa
12.Novi mediji: teorije novih medija; medijatizacija
13.Organizacija teorijskog znanja i postavljanje novih teorija u komunikologiji; fenomen inflacije i ateoretičnosti teorija
14.Primjena komunikoloških teorija; etička pitanja javnog komuniciranja (novinarstvo, reklama, odnosi s javnošću) i teorija komuniciranja
15.Završno razmatranje

1. Bogdanić, A. (2016). Razmatranje novinarskog diskursa i teorije medija: Uvod u teoriju novinarnosti. Komunikološki koledž u Banjaluci.

2. Griffin, E. (2012). A first look at communication theory (8. izd.). McGraw-Hill

Provjera znanja će se vršiti tokom semestra, u vidu predispitnih obaveza, kao i na kraju semestra, iz pismenog ispita, u vrijeme redovnih ispitnih rokova. Predispitne obaveze se sastoje iz: dva (2) kolokvija i učešća u nastavi (pohađanje i aktivno sudjelovanje). Kolokviji se sastoje iz pismenih radova koji se izvode u toku semestra. Na predispitnim obavezama može se ukupno osvojiti najviše 50 bodova. Ispit se obavlja 1) pismeno (završni seminarski rad – do 25 bodova) i 2) usmeno (a) sažeto se predstavlja prethodno predan seminarski rad i (b) usmeno provjerava znanje iz cijelog gradiva (do 25 b). Ispit nosi najviše 50 bodova.

Nastava na predmetu će se izvoditi čitanjem zadanih materijala, članaka i studija, predstavljanjem tema, razgovorom o pitanjima iz nastavne materije, istraživanjem teorijskih pitanja i pisanjem predispitnih obaveza. Ovo je teorijski i naučno-istraživački predmet koji pretpostavlja da student, između ostalog, čita zadane materijale i samostalno izučava i istražuje teme iz programa.